anordnen im Wörterbuch Deutsch

  • anordnen

    Bedeutungen und Definitionen von "anordnen“

    • anweisen (gehoben)
    • das letzte Wort haben (umgangssprachlich)
    • in ein (bestimmtes) Format bringen
    • Mit Autorität beschließen.

    Synonyme von "anordnen" im Wörterbuch Deutsch

    entscheiden, zusammenstellen, ansetzen sind die Top-Synonyme von "anordnen“ im Deutsch-Thesaurus.

    Grammatik und Deklination von anordnen

    • Conjugation of anordnen (weak, auxiliary haben)
      infinitive anordnen
      present participle anordnend
      past participle angeordnet
      zu-infinitive anzuordnen
      auxiliary haben
      indicative subjunctive
      present ich ordne an wir ordnen an i ich ordne an wir ordnen an
      du ordnest an ihr ordnet an du ordnest an ihr ordnet an
      er ordnet an sie ordnen an er ordne an sie ordnen an
      preterite ich ordnete an wir ordneten an ii ich ordnete an1 wir ordneten an1
      du ordnetest an ihr ordnetet an du ordnetest an1 ihr ordnetet an1
      er ordnete an sie ordneten an er ordnete an1 sie ordneten an1
      imperative ordne an (du) ordnet an (ihr)
      1Rare except in very formal contexts; alternative in würde normally preferred. Subordinate-clause forms of anordnen (weak, auxiliary haben)
      indicative subjunctive
      present dass ich anordne dass wir anordnen i dass ich anordne dass wir anordnen
      dass du anordnest dass ihr anordnet dass du anordnest dass ihr anordnet
      dass er anordnet dass sie anordnen dass er anordne dass sie anordnen
      preterite dass ich anordnete dass wir anordneten ii dass ich anordnete1 dass wir anordneten1
      dass du anordnetest dass ihr anordnetet dass du anordnetest1 dass ihr anordnetet1
      dass er anordnete dass sie anordneten dass er anordnete1 dass sie anordneten1
      1Rare except in very formal contexts; alternative in würde normally preferred. Composed forms of anordnen (weak, auxiliary haben)
      perfect
      indicative ich habe angeordnet wir haben angeordnet subjunctive ich habe angeordnet wir haben angeordnet
      du hast angeordnet ihr habt angeordnet du habest angeordnet ihr habet angeordnet
      er hat angeordnet sie haben angeordnet er habe angeordnet sie haben angeordnet
      pluperfect
      indicative ich hatte angeordnet wir hatten angeordnet subjunctive ich hätte angeordnet wir hätten angeordnet
      du hattest angeordnet ihr hattet angeordnet du hättest angeordnet ihr hättet angeordnet
      er hatte angeordnet sie hatten angeordnet er hätte angeordnet sie hätten angeordnet
      future i
      infinitive anordnen werden subjunctive i ich werde anordnen wir werden anordnen
      du werdest anordnen ihr werdet anordnen
      er werde anordnen sie werden anordnen
      indicative ich werde anordnen wir werden anordnen subjunctive ii ich würde anordnen wir würden anordnen
      du wirst anordnen ihr werdet anordnen du würdest anordnen ihr würdet anordnen
      er wird anordnen sie werden anordnen er würde anordnen sie würden anordnen
      future ii
      infinitive angeordnet haben werden subjunctive i ich werde angeordnet haben wir werden angeordnet haben
      du werdest angeordnet haben ihr werdet angeordnet haben
      er werde angeordnet haben sie werden angeordnet haben
      indicative ich werde angeordnet haben wir werden angeordnet haben subjunctive ii ich würde angeordnet haben wir würden angeordnet haben
      du wirst angeordnet haben ihr werdet angeordnet haben du würdest angeordnet haben ihr würdet angeordnet haben
      er wird angeordnet haben sie werden angeordnet haben er würde angeordnet haben sie würden angeordnet haben
  • Anordnen

    Grammatik und Deklination von anordnen

    • Declension of Anordnen [sg-only, neuter, strong]
      singular
      indef. def. noun
      nominative ein das Anordnen
      genitive eines des Anordnens
      dative einem dem Anordnen
      accusative ein das Anordnen

Beispielsätze mit " anordnen "